Marek Czerwiński:
„Snajperzy wczoraj i dziś”
Książka, której dotyczy ta recenzja, została napisana przez ppłk Marka Czerwińskiego, doktora nauk humanistycznych, specjalistę w zakresie broni strzeleckiej, sportowej i myśliwskiej, myśliwego i szkoleniowca. Oprócz recenzowanej pozycji jest on autorem wielu książek poświęconych broni palnej, broni myśliwskiej, precyzyjnej, technikom strzeleckim, budowie broni palnej i amunicji.
Książka podzielona jest na 19 rozdziałów. Każdy rozdział jest opowiadaniem poświęcony innemu snajperowi, jednej z jego akcji i broni, której używał.
Pierwszy rozdział to wprowadzenie do tematu. Krótka historia strzelców wyborowych, broni snajperskiej, jej rodzajom, i zmianom jakie zachodziły w budowie karabinów wyborowych w trakcie całej historii strzelectwa wyborowego oraz amunicji do tychże karabinów.
Budowa kolejnych rozdziałów jest podobna. Na początku jest krótkie wprowadzenie, w którym Autor opisuje sytuację na odcinkach frontów przeróżnych konfliktów zbrojnych XX-wiecznego świata, potem jest nadejście snajpera, bądź snajperów, często jest opowiedziana ich historia, dalej skupia się Autor na przygotowaniach do eliminacji zagrożenia, szczegółowym opisie broni używanej w danym okresie i oczywiście przez opisywanego snajpera. Opisane jest całe zadanie wykonywane przez strzelca, można powiedzieć minuta po minucie. Wszystko jest opisane bardzo dokładnie, świetnym językiem, dzięki czemu czytelnik czuje się jakby był w samym środku opisywanych wydarzeń.
Czerwiński nie stosuje widocznego usystematyzowania opowieści. Przenosi czytelnika między polami różnych bitew, różnych konfliktów zbrojnych mających miejsce z różnych czasach. Z Afganistanu lat 80-tych przenosimy się do Groznego (1994-96), potem Wietnam (1966) i znów Czeczenia (1999-2003), dalej lądujemy na Falklandach, żeby następnie przenieść się do Finlandii 1940 roku. Stamtąd przenosimy się do Korei (1953) i następnie Iraku (2006). Czytelnik ląduje także w Afryce Północnej w latach 80-tych by w następnym rozdziale znaleźć we Włoszech, w 1942 roku. W książce odwiedzamy jeszcze kilka bitew II wojny światowej, wojny w Wietnamie i Jugosławii. Autor przedstawia także czytelnikowi życiorys Stanisława, Polaka, który spędził II wojnę światową w lesie, gdzie nauczył się snajperskiego fachu.
Opowiadania są napisane na podstawie legend wojskowych lub opowieści zasłyszanych przez Autora. Kilka z nich stanowią domysły wysnute na podstawie zachowanych dokumentów, książeczek wojskowych, czy zapisków snajperów połączonych z wiedzą i doświadczeniem autora.
Czerwiński w świetny sposób przybliża czytelnikowi wiedzę z zakresu uzbrojenia, a język, którym napisana jest książka, sprawia, że nawet bardzo techniczne zagadnienia są łatwo przyswajalne i zapamiętywane przez czytającego.
Pytanie, czy książka ta może być przydatna dla innych badaczy zajmujących się tą tematyką? Jak w każdej książce, w tej też coś się znajdzie. Cenne są na pewno opowieści, które Autor usłyszał osobiście. Mało prawdopodobne jest, że można będzie o tych wydarzeniach przeczytać gdzieś indziej. Na pewno przydatne są także opisy broni. W tym temacie Czerwiński jest niekwestionowanym specjalistą, co daje się odczuć w każdym momencie, w którym miejsce w pracy poświęcił broni lub amunicji. Jako, że większość opowiadań dotyczy żołnierzy armii zagranicznych, których niektóre wypowiedzi są cytowane, w przypisie znajdzie czytelnik ich tłumaczenie, co jest bardzo przydatne, ponieważ niektóre wypowiedzi nadają sens opisywanym wydarzeniom, a niezrozumiałe stanowiłyby poważną przeszkodę w zrozumieniu całego przekazu. Wydaje mi się, że książka ma potencjał i jest warta polecenia.
Recenzowana pozycja liczy sobie 159 stron. Wydana jest na dobrej jakości papierze, niestety miękka okładka szybko się gnie, ale plusem są zdjęcia przedstawiające snajperów w pracy. Książka została wydana przez Wydawnictwo Bellona w 2010 roku.